Skip to content

Je gebruikt een verouderde browser

Internet Explorer wordt niet ondersteund door deze site en Microsoft is gestopt met het uitbrengen van updates, daarom kun je problemen ondervinden bij het bezoeken van deze site en we raden je sterk aan je browser te upgraden voor moderne webfunctionaliteit, een betere gebruikerservaring en verbeterde beveiliging.

Actualiseer mijn browser

Als de liefde kleurenblind is – in de jaren ’40 werd Mary op straat gezet, omdat ze van Jake hield.

3 min leestijd

Betere Samenleving
When love is colourblind – Mary was kicked out for loving Jake in 1940s Britain
Source: DailyMail/NickHolt

Vorig jaar vierde het interraciale stel Jake en Mary Jacobs 70 jaar huwelijksgeluk, maar haar vader zei tegen haar: “Als je met die man trouwt, zul je nooit meer een voet in dit huis zetten.”

MIJN VADER HEEFT ME HET HUIS UITGEGOOID…

Mary, 84 jaar, is getrouwd met Jake, 89 jaar, en woont in Solihull in de West Midlands. Ze hebben geen kinderen. Mary is een voormalig adjunct-hoofdonderwijzer, en Jake werkte op het postkantoor voordat hij met pensioen ging. Mary is wit en Jake is zwart, oorspronkelijk uit Trinidad.

Mary zei: "Toen ik mijn vader vertelde dat ik met Jake ging trouwen, zei hij: ‘Als je met die man trouwt, zal je nooit meer een voet in dit huis zetten.

Hij was geschokt dat ik er over na zou kunnen denken om met een zwarte man te trouwen, en ik leerde al snel dat de meeste mensen dat ook zo voelden. De eerste jaren van ons huwelijk in Birmingham waren een hel – ik huilde elke dag en at nauwelijks. Niemand wilde met ons praten, we konden nergens wonen, omdat niemand aan een zwarte man wilde verhuren, en we hadden geen geld."

Mensen verwezen ons naar de straat. Toen ben ik na acht maanden bevallen van een doodgeboren zoon. Het had niets te maken met de stress die ik had, maar het brak mijn hart en we hebben daarna nooit meer kinderen gekregen.

Nu is het erg moeilijk om de vooroordelen die we ondervonden hebben te begrijpen, maar je moet niet vergeten dat er nauwelijks zwarte mensen in Groot-Brittannië waren in de jaren veertig.

Ik ontmoette Jake toen hij tijdens de oorlog overkwam vanuit Trinidad, als onderdeel van de Amerikaanse troepen die gestationeerd waren op de Burtonwood basis in de buurt van mijn huis in Lancashire. We zaten op dezelfde technische school. Ik had typ- en stencillessen en hij was er voor training door de luchtmacht naartoe gestuurd.

Hij was met een groep zwarte vrienden en ze belden mijn vriendin en mij op om te kletsen. We wisten niet eens dat ze Engels spraken, maar Jake en ik raakten aan de praat. Hij citeerde Shakespeare voor mij, wat ik heerlijk vond.

Een paar weken later gingen we picknicken, maar we werden opgemerkt door een dame die voorbij fietste – twee Engelse meisjes met een groep zwarte mannen was erg schokkend – en ze meldde het aan mijn vader, die me verbood om hem nog eens te zien.

Jake keerde terug naar Trinidad, maar we bleven elkaar schrijven en een paar jaar later keerde hij terug naar Engeland voor een beter betaalde baan.Hij vroeg me uit het niets om met hem te trouwen, ik was pas 19 jaar oud. 


Mijn vader gooide me eruit, en ik vertrok met slechts één kleine koffer. Er kwam geen familie naar ons geregistreerde huwelijk in 1948.

Maar geleidelijk aan werd het leven gemakkelijker. Ik kreeg een baan in het onderwijs, en werd uiteindelijk plaatsvervangend hoofdonderwijzeres. Jake werkte eerst in een fabriek, daarna op het postkantoor.

Langzaam maar zeker maakten we samen vrienden, maar het was zo moeilijk. Ik zei altijd tegen nieuwe vrienden: ‘Kijk, voordat ik jullie bij mij thuis uitnodig, moet ik jullie dit vertellen – mijn man is zwart’.

Mijn vader stierf toen ik 30 was en hoewel we tegen die tijd al verzoend waren, heeft hij Jake nooit goedgekeurd.

We zijn nu 70 jaar getrouwd en zijn nog steeds erg verliefd. Ik heb er geen moment spijt van dat ik met hem ben getrouwd, ondanks alle pijn die we hebben geleden."


Bron: DailyMail

Geen enkel familielid is in 1948 naar ons huwelijk gekomen.Ik heb er geen moment spijt van dat ik met hem getrouwd ben Source: DailyMail

70 jaar huwelijksgeluk

Jake : "Ik ben zo gelukkig dat ik Maria heb ontmoet en met haar getrouwd ben, maar het bedroeft me dat we niet door de maatschappij werden geaccepteerd. Tegenwoordig zeg ik tegen jonge zwarte mensen: "Je hebt geen idee hoe het vroeger was".

Toen ik in het Verenigd Koninkrijk aankwam, werd ik elke dag lastiggevallen. Ik zat een keer in een bus en een man veegde zijn handen langs mijn nek en zei: ‘Ik wilde zien of het vuil eraf zou komen.

En in die tijd kon je niet in een kantoor werken – omdat een zwarte man met al die blanke meisjes niet veilig werd gevonden."

Vorig jaar vierden Jake en Mary hun 70ste huwelijksdag en zijn ze nog steeds erg verliefd, en hebben nooit spijt gehad van wat ze hebben gedaan


Bron: DailyMail 

Ze zijn al decennia lang erg gelukkig samen.
Liefde ondanks alles: Mary’s vader gooide haar eruit toen ze in 1948 besloot met Jake te trouwen. Ze zijn al decennia lang erg gelukkig samen. Source: DailyMail
Source: Unsplash/AndrewItaga
Maak impact

7 Manieren om je moed te stimuleren: wees net zo moedig als Jake & Mary

We kunnen allemaal wel eens een duwtje in de goede richting gebruiken. We blijven mens en daarom krijgen we geregeld te maken met angsten of twijfels die ons tegenhouden om te doen wat we willen doen. Om deze angsten en twijfels te doorbreken hebben we moed nodig – en dat is in de meeste gevallen niet iets wat je zomaar ‘aan’ kan zetten, maar het stimuleren van moed kun je wel trainen. In dit artikel vind je mijn 7 tips om jouw moed te stimuleren.