“Oké” is een van de duurste woorden in organisaties. Nic Marks legt uit waarom.

Veel organisaties worden pas alert als het zichtbaar misgaat.

Wanneer prestaties teruglopen. Wanneer mensen uitvallen. Wanneer talent vertrekt. Wanneer teams echt beginnen vast te lopen.

Maar volgens Nic Marks begint het probleem vaak veel eerder, en subtieler.

Met één woord:

“oké.”

Want teams die zeggen dat het “wel oké” gaat, lijken op het eerste gezicht misschien stabiel. Niet problematisch. Niet alarmerend. Maar juist daarin schuilt volgens Marks het gevaar. In zijn data ziet hij dat teams die blijven hangen in oké vaak niet energiek zijn, niet echt betrokken en niet high performing. Ze zitten vast.

En precies dat maakt oké zo duur.

Het duurste woord in business?

Nic Marks zegt het scherp:

“Weet je wat een van de duurste woorden in organisaties is? Het is: ‘oké’.”

Dat is een opvallende uitspraak, juist omdat oké in veel organisaties bijna geruststellend klinkt. Niet geweldig, maar ook niet slecht. Geen crisis. Geen gedoe.

Toch is dat volgens Marks precies het probleem.

Teams die blijven hangen in oké zijn vaak niet high performing. Ze zijn ook niet per se zichtbaar ongelukkig of openlijk in conflict. Ze zijn vooral vlak. En zodra teams vlak worden, verdwijnt vaak precies datgene wat nodig is voor initiatief, creativiteit en vooruitgang.

Waarom “oké” gevaarlijker is dan veel leiders denken

In het volledige interview maakt Marks duidelijk dat teams vaak blijven steken in oké. En dat dat allesbehalve een neutrale toestand is.

“Maar oké is eigenlijk heel vlak. En teams blijven daarin hangen.”

Dat klinkt misschien als een nuance, maar voor leiders is het een belangrijk inzicht. Want veel organisaties letten vooral op de uitersten: gaat het heel goed, of gaat het duidelijk slecht?

Wat daartussen zit, krijgt vaak te weinig aandacht. Terwijl juist daar middelmatigheid kan ontstaan. Geen echte crisis, maar ook geen echte vooruitgang. Geen enthousiasme, maar ook geen openlijke onvrede. Gewoon: het gaat wel.

En dat is volgens Marks precies waar teams kunnen blijven hangen.

Slechts 20 procent komt daar vanzelf uit

Marks onderbouwt dat met data:

slechts 20 procent van de teams die op een bepaald moment “oké” zijn, is het volgende kwartaal echt happy. De rest blijft hangen waar het zat.

Dat maakt oké niet alleen een gevoelstoestand, maar ook een strategisch vraagstuk.

Want als teams niet terugveren naar een betere energie, komen prestaties op termijn onder druk te staan. Mensen worden vlakker, minder creatief en uiteindelijk ook kwetsbaarder voor verveling, frustratie of vertrek.

“If you get stuck in okay, that’s not okay”

Marks vat het in het interview bijna samen als een managementwet:

“Als je blijft hangen in oké, dan is dat niet oké.”

En hij voegt daar een zin aan toe die blijft hangen:

“Omdat je dan energetisch leegloopt.”

Dat is stevige taal, maar wel taal die veel leiders zullen herkennen.

Een team hoeft niet zichtbaar in de problemen te zitten om energie kwijt te raken. Soms gebeurt dat veel stiller. Mensen leveren nog wel, maar zonder echte energie. Overleggen gaan door, maar zonder scherpte. Werk wordt gedaan, maar zonder eigenaarschap. Er is weinig openlijke weerstand, maar ook weinig beweging.

Aan de buitenkant lijkt dat misschien beheersbaar.

Onder de oppervlakte kost het een organisatie veel.

Waarom leiders dieper moeten doorvragen

Volgens Marks zit er nog een tweede probleem in het woord oké.

Mensen gebruiken het namelijk ook als afweer. Als een sociaal acceptabel antwoord. Als manier om iets niet helemaal te hoeven benoemen.

“Wanneer we mensen vragen hoe het met ze gaat, zeggen ze vaak: ‘oké’. En soms is dat een manier om de vraag te ontwijken, en soms om iets te verbergen. Dan maskeert het iets wat eigenlijk erger is.”

Daarom zegt hij tegen senior leaders:

“Vraag mensen dan nog eens: gaat het echt oké met je?”

Misschien is dat wel de belangrijkste leiderschapsles in dit fragment. Niet te snel genoegen nemen met het eerste, veilige antwoord. Niet automatisch aannemen dat afwezigheid van gedoe betekent dat het goed gaat. Maar beter kijken. Beter luisteren. En vooral: het verschil leren zien tussen geen crisis en echte energie.

Dit inzicht past in een groter verhaal over werkgeluk

Wie het eerdere BrightVibes-artikel over Nic Marks heeft gelezen, weet dat hij werkgeluk niet ziet als luxe, maar als een serieuze driver van prestaties. In dat artikel liet Marks zien dat gelukkige teams vaker hun doelen halen, minder verloop kennen en minder burn-outs ervaren.

Lees ook: Werkgeluk is geen luxe. Het is een van de krachtigste drivers van prestaties.

Dit nieuwe inzicht over oké voegt daar iets belangrijks aan toe.

Niet alleen extreem ongelukkige teams vormen een risico. Ook teams die te lang in middelmatigheid blijven hangen, vragen aandacht.

Met andere woorden: een team hoeft niet zichtbaar vast te lopen om aandacht nodig te hebben. Soms is oké al aanleiding genoeg om beter te kijken.

Nic Marks op Het Grote Gelukscongres

Op 14 april in Amsterdam spreekt Nic Marks tijdens Het Grote Gelukscongres, georganiseerd door Action for Happiness Nederland.

Andere sprekers zijn onder meer Dr. Laurie Santos, Alex Nunn, Sven Rickli, Tulku Lobsang Rinpoche en Niek van den Adel.

Voor leiders, HR-professionals en organisaties die cultuur, prestaties en duurzame energie serieus nemen, zit in Nic’ verhaal een scherpe boodschap:

niet alles wat oké lijkt, is ook gezond

Soms is oké juist het begin van stilstand.

En daarom is het misschien tijd om in organisaties wat minder snel genoegen te nemen met dat ene woord.

Kom op 14 april naar Het Grote Gelukscongres in Amsterdam en ontdek hoe organisaties Happiness at Work concreet kunnen maken.

Wie het eerdere BrightVibes-artikel over Nic Marks heeft gelezen, weet dat hij werkgeluk niet ziet als luxe, maar als een serieuze driver van prestaties. In dat artikel liet Marks zien dat gelukkige teams vaker hun doelen halen, minder verloop kennen en minder burn-outs ervaren.

Lees ook: Werkgeluk is geen luxe. Het is een van de krachtigste drivers van prestaties.